Zielononóżka kuropatwiana

Kliknij!

To jedna z rodzimych ras kur hodowanych w Polsce. Osobniki te charakteryzują się dobrym przystosowaniem do miejscowych warunków środowiskowych, wysoką zdolnością reprodukcyjną, dużą przeżywalnością w trudnych warunkach środowiskowych, a dzięki unikalnemu profilowi genetycznemu są cennym materiałem w badaniach naukowych. Kury tej rasy są znakomicie przystosowane do warunków ekstensywnego chowu na wolnych wybiegach, odporne na choroby, a w porównaniu do pozostałych ras znoszą jaja o nieznacznie niższej zawartości cholesterolu w żółtku. Nieśność roczna wynosi 150-190 jaj, o masie 55-58 g i ciemnym zabarwieniu skorupy. 

Zielononóżka jako rasa została wyodrębniona w II połowie XIX w., po raz pierwszy opisane zostały w czasopiśmie „Hodowca Drobiu” w 1879 r., przez Bronisława Obsydowicza. 

Kury zielononóżki posiadają dość silny instynkt kwoczenia, czyli chęci do wysiadywania jaj. Kwoka, bo tak nazywa się kura- matka, siedzi na 8-12 jajach zwykle 21 dni. Dlatego też, najoptymalniejszym okresem do nasadzania kur jest przedwiośnie. Gdyż z jednej strony malutkie pisklęta staną się ozdobą nadchodzących Świąt Wielkanocnych, z drugiej zaś strony jest możliwość uzyskania w pełni rozwiniętych i zdolnych do znoszenia jaj kurek jeszcze w tym samym roku kalendarzowym. Gdyż dojrzałość płciową, a więc zdolność do znoszenia jaj, uzyskują już w wieku ok. 24 tygodni.  

Drób należy do ptaków tzw. zagniazdowników, co wiąże się z tym, iż zaraz po wykluciu pisklęta są samodzielne i na krok nie opuszczają swojej matki. 

W naszym Muzeum znajdują się 3 kurniki, z liczną populacją kur. W jednym z nich z łatwością dostrzeżemy tę rasę, z dumnie prezentującym się kogutem i kurą, która być może będzie wodzić (oprowadzać) swoje pisklęta.  

/Mateusz Wojtuś/


powered by