Strój

Kopka, element stroju biskupiańskiego (dzierżackiego), lata 40. XX w., Domachowo (pow. gostyński, woj. wielkopolskie)
Obejrzyj galerię.

W latach 2002–2013 r. muzealny dotychczasowy zbiór strojów ludowych znacznie się powiększył. Z pewnością wpływ na fakt ten miała zmiana profilu działalności merytorycznej (wystawy o charakterze interaktywnym, lekcje muzealne) i edukacyjnej (imprezy edukacyjno-plenerowe) Muzeum. Wcześniej przyjęte zasady kolekcjonowania strojów traktowała obiekty te jako uzupełniające do wystaw stałych innych dziedzin zainteresowań Muzeum oraz wystaw czasowych. Zbiór strojów był skromny, a stanowiły go m.in.: kobiece stroje – łowicki i kurpiowski, niekompletne stroje biskupińskie (dzierżackie) – kobiecy i męski, niektóre elementy kobiecego i męskiego stroju babimojskiego. Szczególnie cenny w zbiorach pozostał kobiecy strój podlaski odmiany nadbużańskiej. W ostatnich latach zbiór strojów zwiększył się o kilkadziesiąt pozycji inwentarzowych. Szczególnie cenne dla muzealnego zbioru są elementy kobiecych i męskich strojów z Biskupizny, tj.południowo-wschodniej części Wielkopolski, regionu z najlepiej zachowaną kulturą ludową, także z zachowanym strojem ludowym. W zbiorach znalazły się nie tylko elementy odświętnego stroju – np. fartuch odświętny, kabatek z „peleryną”, kabatek odświętny, czy szczegółowiej opisane w ramach zbiorów haftów kopki i kryzki – ale i te noszone na co dzień. Zbiory wzbogaciły się też o kobiecy i męski strój odświętny z Modrza (pow. poznański, woj. wielkopolskie) czy elementy odświętnego i codziennego stroju szamotulskiego. Szczególną uwagę zwracają, opisane szczegółowiej w ramach opracowanego zbioru haftów, czepce i kryzy z Szamotuł. 

Kryza, element stroju szamotulskiego, lata 60. XX w., Szamotuły (pow. Szamotulski, woj. wielkopolskie)
Obejrzyj galerię.

W 2010 r. po gruntownej renowacji XIX-wiecznego dworu ziemiańskiego Muzeum udostępniło do zwiedzania nową ekspozycję stałą pt. „Życie ziemiaństwa wielkopolskiego w 20-leciu międzywojennym”. Poprzedzająca otwarcie wystawy akcja poszukiwawcza muzealiów dała efekty w postaci wzbogacenia zbiorów o nowe eksponaty, w tym o elementy ubiorów i strojów kobiecych, męskich i dziecięcych, m.in. koszule nocne, pantalony, halki i półhalki. Zgromadzono też pokaźny zbiór bielizny pościelowej. 

W latach 2003–2011 w Muzeum w Szreniawie organizowany był cykl imprez plenerowych pt. „Wesele wiejskie”. Każdego roku autentyczna para młoda zawierała faktyczny ślub, każdorazowo w stroju ślubnym z innego regionu etnograficznego. Ze względu na to, że stroje te stanowią w mniejszym lub większym stopniu wierne kopie oryginalnych strojów regionalnych, zostały one zaszeregowane w inwentarzu muzeum jako „pomoce naukowe”. Jednak stanowią one cenne dopełnienie muzealnego zbioru strojów, a tworzą go ślubne stroje kobiece i męskie: krzczonowski, szamotulski, Górali Gorczańskich, krakowski, kaszubski, kurpiowski, sieradzki, łowicki, Śląska Opolskiego, biskupiański. 

 

/Hanka Wawruch/


powered by