Rzeźnictwo i wędliniarstwo

W tej grupie zbiorów również można rozdzielić obiekty reprezentujące prymitywne domowe przetwórstwo mięsa oraz rzemiosło. Rzemieślnicze przetwórstwo mięsa obrazuje m.in. pozyskany do zbiorów komplet urządzeń z masarni Marcina Borowicza z Poznania pochodzący z lat 30. XX w. Składają się na niego: wilk wyprodukowany w poznańskiej firmie M. Tyrchana, kuter firmy „Aleksanderwerk”, nadziewarka do wędlin, misy, elektryczny młynek do pieprzu, formy do gotowania szynek, wanna żeliwna oraz drobny sprzęt pomocniczy.

Przedstawicielami domowego przetwórstwa mięsa może być drewniana nadziewarka, tzw. brzuchówka, czy wiklinowy kosz do wędzenia. Zgromadzone zabytki można podzielić także według ich zastosowania. W grupie obiektów związanych z ubojem dominują topory, noże, misy do zbierania krwi, sprzęt do patroszenia: barczyki, haki, kołowrót do tusz, a także koryta do oparzania świń, skrobaczki do szczeciny, odszlamiarki jelit. Zabytki służące w przeszłości do przerobu mięsa to: tasaki, topory, noże krzywkowe o jednym lub kilku ostrzach, szpryce i nadziewarki, maszynki do rozdrabniania mięsa, wilki, kutry, klepce i krzyżaki do sadła, haki do wędlin. Zbiór uzupełniają szafy chłodnicze chłodzone lodem oraz sklepowe krajalnice do wędlin.

/Anna Grześkowiak-Przywecka/


powered by