Piekarnictwo

Dzieża do ciasta z Wielkopolski
Obejrzyj galerię.

Zbiory z zakresu piekarnictwa domowego reprezentują drobne narzędzia i naczynia typu: niecki (ok. 50 obiektów), dzieże (4 obiekty), skrzynia do zaczyniania ciasta z miejscowości Wdzydze Tucholskie (woj. pomorskie), miotełka z kłosów do zwilżania pieczywa, koszyczki do formowania pieczywa, łopaty, pocioski, stolnice. W tej grupie znajdują się również wolno stojące piece do wypieku chleba oraz piec przewoźny „Waasia Ofenwerk” Haynau. Obecnie w Muzeum znajdują się trzy wolno stojące piece chlebowe: piec z początku XX wieku z miejscowości Albertowsko (woj. wielkopolskie), rekonstrukcja pieca z majątku Górka k. Trzebawia oraz piec przeniesiony z miejscowości Skarżyn Kolonia (woj. wielkopolskie). Ten ostatni najmniejszy służy do wypieku kilku bochenków o masie do 1 kg. W tylnej części posiada wąską wędzarnię. We wszystkich okresowo wypiekany jest chleb. 

Osobną grupę eksponatów stanowi kolekcja żelaznych form do wypieku ciasta. Kolekcja liczy 13 obiektów w większości datowanych na wiek XIX. W kolekcji znajdują się typowe wafelnice umieszczane w otworach pieca węglowego oraz formy szczypcowe do wypieku oblatów, gofrów oraz hostii i komunikantów. 

Koryto do zarabiania ciasta w piekarniach rzemieślniczych

 

Piekarnictwo rzemieślnicze reprezentują takie urządzenia, jak: wanna do wyrabiania ciasta, dzielarki do ciasta, łopaty i ożogi. W ostatnich latach uzupełniono kolekcję o brakującą mechaniczną miesiarkę do ciasta z dwoma dzieżami. Urządzenie wyprodukowane zostało przed II wojną światową w firmie „G.L. Eberhardt” z Halle. Miesiarka początkowo posiadała napęd pasowy zmieniony z czasem na elektryczny. Urządzenie stanowiło wyposażenie piekarni Franciszka Kiepula w Lesznie.

 

Forma do wypieku chleba zdrowotnego Steinmetza z lat 30. XX w.

Na koniec warto zwrócić uwagę na posiadane w kolekcji formy metalowe do wypieku chleba zdrowotnego produkowanego na licencji Steinmetza. Firma „Polski Steinmetz. Towarzystwo Eksploatacji Patentów Steinmetza Sp. z o.o.” w Starogardzie udzielała piekarniom na podstawie umowy prawa wypieku chleba z mąki dostarczanej ze Starogardu, w formach dostarczanych przez firmę, przy zachowaniu specjalnych przepisów wypieku. Chleb ten oferowany przez wszystkie większe piekarnie polecany był szczególnie ozdrowieńcom, osobom wątłym i pozbawionym apetytu.

/Anna Grześkowiak-Przywecka/


powered by