Pałac

Obejrzyj galerię

Ekspozycja stała w pałacu poświęcona jest codziennemu życiu ziemiaństwa wielkopolskiego w latach 1920.-1930. Prezentuje ona materialne i niematerialne przejawy dziedzictwa związanego z kulturą warstw społecznych zajmujących się rolnictwem. Po przeprowadzeniu w latach 2008-2010 prac remontowo – budowlanych i wyposażeniu ekspozycji, wg scenariusza prof. Jana Skuratowicza, wystawa została uroczyście otwarta 6 listopada 2010 r. Dzięki tej inicjatywie, pałac będący od poł. XIX w. siedzibą mieszkalną dwóch rodzin ziemiańskich (niemiecka rodzina Bierbaumów, a od 1920 r. polska rodzina Glabiszów) odzyskał swój pierwotny charakter.

Wystawa obejmuje trzy poziomy budynku: przyziemie, parter i pierwsze piętro. Ekspozycja, która składa się z 13 pomieszczeń tematycznych, tylko w niektórych miejscach nawiązuje do układu oryginalnego.

W przyziemiu znajduje się Kuchnia, Spiżarnia oraz Pralnia i Magiel. Pozostała część ekspozycji poświęcona jest prezentacji historii majątku i Pałacu oraz edukacji. 

Na parterze występuje ciąg pomieszczeń reprezentacyjnych, w których przygotowano następujące ekspozycje: Jadalnia, Pokój Dziadka, Salon, Biblioteka oraz Pokój Pana, Hol i Kancelaria. Zgromadzono tutaj umeblowanie z początku XX w. i lat międzywojennych oraz elementy dekoracyjne, zastawę stołową, książki i inne zabytkowe przedmioty codziennego użytku. Jadalnia od północy wychodzi na tzw. ogród zimowy z oryginalną posadzką z poł. XIX w.

Na pierwszym piętrze Pałacu znajduje się w części centralnej sala wystawowo-konferencyjna. Od strony zachodniej przylegają do niej pokoje z wystawami poświęconymi prywatnemu życiu mieszkańców: Sypialnia, Pokój Dzieci oraz Pokój Pani, w którym wyeksponowano pamiątki rodzinne, m.in.: papierośnicę i okulary w etui Józefa Glabisza, torebkę balową Katarzyny Glabisz, wazon malowany przez Annę Glabisz, łyżeczki, serwetnik, lichtarz. 

Warto zwrócić uwagę na nowoczesne elementy interaktywne na ekspozycji w pałacu, które mają za zadanie wprowadzić widza wieloma zmysłami w atmosferę dworu ziemiańskiego. Jest to magiczne lustro w Pokoju Dziadka (autorskie urządzenie zaprojektowane przez naukowców z Politechniki Poznańskiej, które po raz pierwszy wprowadzono do przestrzeni muzealnej), gramofon w Salonie, książka multimedialna w Bibliotece, luneta w Pokoju Pana, nagrania audio oraz zapachy, które emitowane przez ukryte dyfuzory tworzą charakterystyczny nastrój dla danego pomieszczenia. 

Remont pałacu i zakup brakującego wyposażenia zrealizowano dzięki dofinansowaniu ze środków Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego.

/Hanna Ignatowicz/

 
 

 

 


powered by