Kosiarka konna

Kliknij!

„Wiemy o tem i z praktyki, i z teorji, że młode rośliny są bogatsze w związki proteinowe, jednakowoż roślina w miarę wzrostu coraz więcej w ogólnej masie związków pokarmowych, a więc i proteinów, zawierać będzie. Ilość sprzątanych z pewnej przestrzeni związków pokarmowych i ich strawność będą decydować o porze cięcia łąk i wszelkiej paszy zielonej. Tą chwilą jest zwykle chwila kwitnięcia; po okwitnięciu roślina przestaje prawie zupełnie pobierać i wytwarzać nowe związki pokarmowe, ale za to strawność ich ogromnie się obniża a powiększa ogromnie ilość drzewnika.”

Encyklopedya Rolnicza tom X

Od wielu dziesięcioleci człowiek zdawał sobie sprawę, że zbiór płodów rolnych, w tym także traw na siano, musi odbywać się w odpowiednim terminie i warunkach oraz przy użyciu jak najlepszego sprzętu. Do zbioru traw używano kos a w kolejnym etapie rozwoju technologicznego do użycia weszły kosiarki, które, po wielu modyfikacjach, funkcjonują do łąkach do dziś.

Kosiarka konna nożycowa, jednolistowa, palcowa mogła być używana do koszenia traw oraz po dodaniu zespołu żniwnego do ścinania zboża. Omawiana tu kosiarka została wyprodukowana w 1969 roku w fabryce w Skarżysku-Kamiennej. Posiada nożycowy zespół tnący. Składa się on z ruchomej listwy, do której przymocowane są nożyki oraz z nieruchomej belki, do której przymocowane są palce. Palce służą do rozdzielania roślin na porcje, które ścinane były poszczególnymi nożykami. Napęd listwy nożowej pochodził od kół jezdnych. Ruch obrotowy był zmieniany na posuwisto zwrotny za pomocą targańca (korbowodu). Przy omijaniu przeszkód listwa nożowa mogła być lekko unoszona, jeśli kąt uniesienia był niewielki napęd części roboczych nie był odłączany. Do transportu listwa tnąca była podnoszona w górę i wtedy napęd był rozłączany samoczynnie, tak, że noże w tym czasie się nie poruszały. Wydajność tego typu kosiarek mogła wynosić do 0,5 ha na godzinę przy szerokości roboczej wynoszącej około 1,3 m.

Obecnie użytkowane są kosiarki dyskowe i bębnowe, posiadające bardziej skomplikowane mechanizmy i elementy robocze, a napędzane są od wału odbioru mocy.

/Katarzyna Nowicka/

Źródła:

1. Encyklopedya Rolnicza. Tom X. Warszawa, 1895.

2. „Maszyny rolnicze” Podręcznik dla techników mechanizacji rolnictwa, Warszawa 1975.


powered by