Garbarstwo

Urządzenie do wygładzania fałd skóry (rekownica, rek, rekbank, ryga), lata 40. XX w., wyk. J. Chmielnik, Lwówek Wielkopolski (pow. nowotomyski, woj. wielkopolskie)

Garbarstwo w dziale rzemiosła wiejskiego reprezentowane jest przez niewielką liczbę obiektów muzealnych. Narzędzia wyposażające warsztat pracy garbarza wykonywane były dzięki współpracy tego rzemieślnika ze stolarzem i kowalem (zakładając, że nie były one produkcji fabrycznej). Skromna liczba obiektów w muzealnym zbiorze wynika ze specyfiki tego rzemiosła i barier prawnych w jego uprawianiu, które zostały zniesione dopiero w latach 90. XX wieku2, a także z małej aktywności zbierackiej w tym zakresie. Ci którzy potrafili na własny użytek garbować skóry, lecz nie posiadali zezwolenia, w obawie przed grożącymi sankcjami nie zdradzali tajników rzemiosła. Większość muzealiów dotyczących garbarstwa prezentowana jest na wystawie stałej poświęconej temu zagadnieniu, są to: kosy garbarskie, urządzenie do wygładzania skór, zwane „reką” lub „rekownicą”,  oraz nie prezentowany na wystawie ze względu na duże gabaryty, niestety niekompletny, kołowrót do wykręcania skór. 

 

/Hanka Wawruch/


powered by