Dzieje rolnictwa do XVIII wieku

kliknij

Wystawa prezentuje dzieje rolnictwa na ziemiach polskich od czasów najdawniejszych, czyli od momentu, kiedy na naszych terenach pojawili się przedstawiciele rolniczych kultur naddunajskich, aż po wiek XVIII, kiedy to pojawiły się pierwsze elementy zwiastujące rewolucję agrarną. Ekspozycja została podzielona na cztery podokresy historyczne:od czasów najdawniejszych do połowy X wieku, od połowy X do połowy XV wieku – okres średniowieczny, od połowy XV do połowy XVII wieku – okres gospodarki folwarczno-pańszczyźnianej, od połowy XVII do końca XVIII wieku – okres upadku gospodarczego.  W każdym z tych okresów historycznych prezentujemy te elementy, które są dla nich charakterystyczne – przedstawiamy zmiany, jakie zachodziły w technice i metodach uprawy ziemi, sposobach zbioru i przechowywania płodów rolnych. Z wystawy dowiadujemy się o nowych gatunkach roślin uprawnych upowszechniających się stopniowo na naszej wsi. Ważnym elementem ekspozycji jest też część poświęcona chowie i hodowli zwierząt. Pokazujemy stare rasy zwierząt gospodarskich, sposoby ich żywienia i formy użytkowania.  Zwiedzając wystawę stałą w pawilonie I zapoznamy się z podstawowymi informacjami na temat osadnictwa i budownictwa na dawnej polskiej wsi. Do eksponatów, które wzbudzają żywe zainteresowanie zwiedzających, zaliczyć można możdżeń (czaszkę wraz z porożem) tura – przodka współczesnego bydła; dwa typy radeł: rylcowe oraz ramowe; drewniany pług z koleśnicą; sochę – stosunkowo rzadko w Polsce spotykane (w zasadzie tylko na północnym Mazowszu oraz Podlasiu) narzędzie orne; bronę laskową wykonaną całkowicie z różnych gatunków drewna czy cep – narzędzie słynące z prostoty, choć wcale nie proste w użyciu. Eksponaty te w przeważającej części pochodzą z przełomu XIX i XX wieku. Umieściliśmy je jednak na ekspozycji, ponieważ ich konstrukcja i materiał z jakich są wykonane, nie zmieniły się przez stulecia.

/Rafał Cierzniak/


powered by