Chów i hodowla zwierząt gospodarskich

kliknij

Ekspozycja czasowo niedostępna. Zobacz szczegóły.

Ekspozycja składa się z kilku zagadnień takich jak: chów i pielęgnacja zwierząt, ocena wartości hodowlanej poszczególnych ras zwierząt oraz rozmnażanie. Najciekawsza oraz najbardziej rozbudowana jest część środkowa, czyli ocena wartości hodowlanej poszczególnych zwierząt. W specjalnie zaaranżowanych stanowiskach wyeksponowano różne rasy zwierząt, takie jak: krowa rasy czerwonej polskiej wraz z cielakiem na głębokiej ściółce czy owce rasy wielkopolskiej. Znajdują się tutaj m.in. kojce dla świń i grzędy dla kur. Na ścianach są powieszone uprzęże oraz zestaw wędzideł i munsztuków. Wśród powyższych eksponatów znalazły się też preparaty zwierząt, które wzbudzają szczególne zainteresowanie wśród zwiedzających. Są to m.in. preparat konia czystej krwi arabskiej Cometa, zasłużonego w polskiej hodowli koni arabskich oraz krowy rasy nizinnej czarno-białej, o imieniu Adeldeadema, słynącej ze swojej żywotności, płodności i produkcyjności. Jako jedna z pierwszych została też zapisana do księgi elity. Na ekspozycji znajduje się również sprzęt używany codziennie w każdym gospodarstwie np: nożyce do strzyżenia, zgrzebła, szczotki, pęta końskie czy tez bardziej specjalistyczne, jak prawidła na rogi i nożyce do kurtyzacji ogonów. Całości ekspozycji uzupełniają tablice informacyjne związane z chowem i hodowlą oraz zdjęcia zasłużonych hodowców.

      Druga część wystawy dotyczy pracy hodowlanej w udoskonaleniu ras. Przedstawiono tutaj między innymi selekcję i systemy kojarzeń zwierząt. Kojarzenie międzygatunkowe przeprowadzał m.in. Leopold Walicki. W 1847 roku skrzyżował on krowę z żubrem – bykiem. Wznowienie tego eksperymentu nastąpiło w 1958 roku w Zakładzie Badań Ssaków PAN w Białowieży. W pawilonie można podziwiać preparat żubronia o imieniu Filon, który został podarowany do naszego Muzeum w 1973 roku.

      Na ekspozycji zaprezentowano zagadnienia obejmujące ocenę zwierząt hodowlanych: koni, bydła, owiec, drobiu i trzody chlewnej. Przedstawiono również fotografie oraz przegląd ras hodowanych w Polsce na przestrzeni XIX i XX wieku. Ponadto zaprezentowana została obszerna dokumentacja hodowlana. Ekspozycja nie opiera się jednak tylko na zdjęciach i dokumentacji. Zaprezentowano tutaj również sprzęt służący do oceny zwierząt, np. laskę zoometryczną czy palenia i żegadła do wypalania numerów na skórze i na rogach.

Inseminacja to kolejna cześć wystawy, na której zobrazowano krycie naturalne, grupowe oraz indywidualne aż do sztucznej inseminacji. Pierwsze kroki w kierunku doświadczeń nad inseminacją rozpoczęli prof. Tadeusz Olbrycht oraz prof. Roman Prawocheński. Ekspozycja przyciąga uwagę również ze względu na sprzęt specjalistyczny, taki jak naftowe aparaty wylęgowe, inkubatory elektryczne oraz aparat do inseminacji matek pszczelich. Nie brakuje też jednak obiektów związanych z gospodarstwem chłopskim np. skrzyni i koszy do nasiadki drobiu na jajach. Nad wejściem zaprezentowana została głowa buhaja Geeltje’a Adema 16016/K, najsławniejszego w latach 50. XX w. Urodzony w 1945r. we Fryzji Holenderskiej był czołowym reproduktorem w Zakładzie Unasieniania w Kosowie koło Gostynia.

/Milena Wieczorek/


powered by