Brona łąkowa systemu Laacke'go

Brona łąkowa
Zobacz galerię

Brona systemu Laackego, którą Muzeum posiada w swoich zbiorach, została wyprodukowana w Polsce po II wojnie światowej. Niestety dokładna data, ani fabryka, w której brona powstała nie są znane. Brony tego typu służyły do pielęgnacji łąk i pastwisk oraz do uprawy gruntów pod zasiewy. Dzięki konstrukcji składającej się z wielu ogniw połączonych ze sobą brona doskonale dostosowywała się do nierówności terenu i dokładnie przylegała do gleby podczas pracy. Bronę tę stosowano dwustronnie. Elementy robocze po obu stronach ogniw różnią się od siebie kształtem i długością. W zależności od tego, czy chciano wykonać głębszą czy płytszą uprawę, dobierano odpowiednio stronę roboczą brony. Konstrukcja brony pozwalała na łatwą wymianę zużytych elementów roboczych czy całych ogniw.

„Nowa brona łąkowa skonstruowana z kutego żelaza przez znakomitego inżyniera p. Laacke przedstawia znaczny postęp pod tym względem, gdyż może być z korzyścią używana i do bronowania pól, jest trwałą, nie łatwo się zapycha, uszkodzone zęby łatwo odmienić w niej można, robi bardzo dobrze i stosunkowo dość lekko. Składa się ona z szeregu niesymetrycznych ogniw nierównej wielkości, w skutek czego każdy ząb kreśli oddzielną bruzdkę, podczas gdy w bronach dawnej konstrukcyi, lub w bronach łąkowych czeskich, każdy trzeci ząb wpadał w bruzdkę pierwszego, (…) a więc działają prawie dwa razy energiczniej. (…) Drążek wlokący się z tyłu brony utrzymuje ogniwa ostatniego szeregu w należytem położeniu, przeszkadzając plątaniu się ogniw na zawrotach, w czasie roboty naciska tył brony ku ziemi, przez co zęby równiej się zagłębiają i służy zarazem do podnoszenia brony. (…) Nową bronę łąkową Laacke’go używać można do następujących robót polowych, które wypełnia doskonale: 

Ogniwo brony

1) do wyrównywania ziemi przed siewnikiem rzędowym, 

2) do rozkruszania zleżałej, zbitej lub zbrylonej roli, 

3) do dokładnego wymieszania nawozów sztucznych z ziemią, 

4) do przykrywania zasiewów na ziemiach ciężkich, a nadewszystko 

5) do wiosennego bronowania pszenicy na gruntach zlewających się, którą to czynność znakomicie spełnia, oraz do odświeżania starych lucerników, koniczysk etc.”

„Encyklopedya Rolnicza Wydawana Staraniem i Nakładem Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie” Tom VI, Warszawa, 1896.

/Katarzyna Nowicka/


powered by